De wereld van Dalai

Blauw haar

2011-10-01T15:49:00+02:00

Ik zit er al zolang mee in mijn hoofd, het idee mijn haar blauw te verven. Wel wat houdt mij tegen? STARENDE BLIKKEN! Awel, nu vraag ik mij hierbij af. Hoeveel mensen, gedragen zoals ze zich willen gedragen? Het valt mij gewoon op dat de voorkeur voor jeansbroeken enorm groot is en de meest ONopvallende kleren. Vinden AL die mensen dat nu echt mooi, willen ze dat echt dragen? Of dragen ze het gewoon uit angst dat anderen hun stijl niet aanvaarden. Ja, ik denk dat we teveel rekening houden met wat anderen van ons willen, wat ze van ons verwachten. Ja, dat zal altijd zo zijn en op sommige vlakken is dat lang niet slecht (bijvoorbeeld dat je soms op je woorden let, om je medemens niet te kwetsen) Anderzijds vind ik het jammer, dat de ene persoon zijn voorliefde voor, ik zomaar wat, Celine Dion verzwijgt uit angst uitgelachen te worden. HALLO, WORDT EENS WAKKER!!! SMAKEN VERSCHILLEN. en het gekke is dat ik het zinnetje dagdagelijks hoor, maar wie past het toe op zijn leven?

Ik pleit voor diversiteit (klinkt als een herkauwde slogan, die daarna nog maar eens herkauwd werd, ik weet het).

Volgende week verf ik mijn haar als protest! (denk ik :) )

Feels good to be home again :)

Dalai ~°

Als je geen lijken op je bord wilt

2011-07-27T20:46:34+02:00

Dan ben je misschien wel vegetarisch? Ik ben een part-time vegetarier, héhé het klinkt nogal stom. Een keer in de maand waag ik mee aan een cheeseburger met mammoetsaus, een welgemeende sorry aan het beest dat zich voor mijn cheeseburger on-vrijwillig heeft opgeofferd. Eigenlijk doe ik het ook meer voor mijn ecologische voetafdruk te verkleinen, het is me vertelt dat vlees een enorm verschil maakt. Ook wel met een beetje respect naar de dieren toe.

Mijn excuses bij voorbaad, ik denk niet alleen verder dan mijn neus lang is, het gaat soms ook onrealistisch klinken, maar ik geloof dat planten ook wel, op één of andere manier leven. Wel ik ben zelf nog nooit een boom geweest dus zeker ben ik niet. :) Men heeft wel vertelt dat er een stof is ontdekt bij planten, een stof die ook bij ons vrijkomt als we pijn voelen. Als dat waar is...wauw

en nu is mijn concentratie al helemaal weg.

Praten jullie maar :)

Dalai~°

Is luxe overbodig?

2011-07-18T21:51:28+02:00

En dan heb ik het niet over villa's en sportwagens, wanneer is luxe, luxe? Ik vroeg mij af wanneer we hadden moeten stoppen met dingen uitvinden en creeëren, wij als mens. Hadden we niet alles wat we nodig hadden? Als je kijkt naar wat onze primaire behoeftes zijn: voedsel, kledij, onderdak en seks. Wel waarom hebben we dan auto's en computers? Om dat we intelligente wezens zijn? Was er een plan? Waren we voorbestemt om dingen uit te vinden en eventueel een nieuwe ijstijd te creeeren, wie weet.

Ik kan niet voor andere mensen hun plaats spreken, maar ik heb het eigenlijk niet voor computers en geld en auto's en alles wat een mens heeft gemaakt. Ja, ik zit nu ook achter een computer, maar de maatschappij begint stillaan te verwachten dat je er één hebt, niet? Worden we niet lui van die dingen? Ik neem een voorbeeld: de rekenmachine, okee in zekere zin is die handig, maar aangezien we graag snel naar makkelijke oplossingen grijpen (ik ben aan het veralgemenen ik weet het) begint het wel nadelig te worden. Als we de technologie ons werk laten doen in grote maten, gaan we dan op den duur enorm afgestompt raken. Als we technologische voorwerpen ons werk laten doen waar eindigt dat? Ik vraag me dan af of we nog IETS gaan kunnen.

Nu willen ze in de treinstations ook de loketten weghalen, zijn er automaten waar je bloemboeketten kan afhalen en... ach ik snap het niet.

kijk, ik snap nu dat we hier en nu zijn en dat het geen zin heeft om terug naar de oertijd te vertrekken met onze mentaliteit, we hebben onszelf dan ook al genoeg verzwakt door te snel naar luxe te grijpen, tenminste dat is wat ik denk. Dat ons lichaam zich heeft aangepast aan de luxe. Maar moeten we ons leven nu echt een totale gemakzucht gaan leiden en computers onze job laten doen? Doet me denken aan zeitgeist, de film die ik nog niet heb gezien, maar waar mij over vertelt is. Akkoord, geld is een probleem en in zeitgeist is het foetsie, maar als we volledig op de technologie gaan rekenen, wat doen we dan nog? En wat als de technologie uiteindelijk faalt van wat moeten we dan leven?

Mensen, ik geloof niet in een utopia, want nooit gaan we iedereen tevreden kunnen houden. Maar als we er het beste van maken met wat we hebben. Ons best doen om de natuur te respecteren en de vervuilingen in te krimpen en ... dat het gewoon leefbaar is voor iedereen, dat op zijn minst.

Ik had nog vannales te zeggen ik kan er niet meer opkomen verdorie... :)

ach, vertellen jullie maar, wat zeg jij? misschien kom ik er nog wel op.

Dalai~°

Stempel

2011-07-14T15:11:54+02:00

Oordelen, een stempel drukken. Ik denk dat we allemaal in zekere zin wel last hebben gehad van oordelen. Vroeger kreeg ik snel de stempel 'de stille' opgedrukt. Ik ben echt helemaal niet stil, het probleem is dat velen van hun eerste indruk afgingen. En ook bij die indruk bleven. Wel ja, ik heb de tijd nodig om de kat uit de boom te kijken, maar ik kwam altijd wel los na een tijd. Tenminste, als je me de tijd gunde.

Ik kreeg toen een boek in de handen gedrukt, die 'de eerst indruk' heet. Het heeft mij enorm geholpen, maar ook verbaasd. Ik ben zelf echt helemaal niet zo, meteen mijn oordeel vellen over een ander. Okee, je krijgt sowieso wel een indruk, maar ik blijf daar niet bij. Waarom is dit zo? Waarom moeten we meteen weten waar we aan toe zijn? Heeft het te maken met het feit dat sommige mensen snel bang zijn van het onbekende en op tijd kunnen wegvluchten als de onbekendheidsgraad enorm hoog ligt?

Ik heb het er moeilijk mee. Maar ik ben wel bevoorrecht (geloof ik) omdat ik veel dingen snel aanvoel. Zoals iemands karakter. Ik weet wel niet zeker of ik hooggevoelig ben zoals ze dat noemen, het is dan ook nogal een ongrijpbaar begrip. Maar stel dat zo is en mijn medemens voelt absoluut niets aan en voelt zich gedwongen dan toch via het uiterlijk misschien iets te weten te komen, misschien is het dat? Wat zou ik graag in iemand anders zijn vel kruipen, het zou makkelijker zijn om het te kunnen begrijpen.

Het zou wel al kunnen verklaren waarom de jongeren en volwassen eigenlijk ook snel etiketten plakken op een ander. Het lijkt wel of er verschillende profielen zijn gemaakt om elk individueel mens in te plaatsen. Naargelang de kleren die ze dragen, hun gedrag, denkwijze, de muziek die ze luisteren krijgen ze namen als 'de emo','de hippie','de gothic', 'de goa'. Jammer voor die mensen, die zo graag etiketten plakken pas ik in geen enkel profiel want mijn denkwijze past absoluut niet in één profiel. Stel je voor: "oei, ik draag afrikaanse en bio-kleding. Dus nu ben ik een hippie en mag ik alleen hippie-kleren dragen en naar goa muziek luisteren." Ha, nee ik doe en draag wat ik wil.

Hier nog een punt waar zwaar over gediscussieerd kan worden. Ik vraag mij ook af waarom er echt benamingen moeten zijn voor mensen die op hetzelfde geslacht vallen. Maakt dat de hele zaak niet moeilijker? Het belangrijkste is toch gewoon wat je voelt en ik denk persoonlijk dat dat op zich al moeilijk genoeg is. Ik denk ook niet dat het gerustellend is als je de naam lesbisch, homofiel of wat dan ook krijgt opgeplakt. Net of je hoort dat je kanker hebt en nu buiten de categorie 'normale mensen' valt. Wat niet zo is. Holebi's zijn geen zieke mensen en ook niet abnormaal (wat normaal en abnormaal nu officieel is, daar kan ook over gediscussieerd worden). Je krijgt dan ook van die mensen die iets opvatten van, "héé misschien valt die voor hetzelfde geslacht" en dan kost wat kost het te weten willen komen of ze gelijk hebben. In mijn ogen vind ik het belachelijk.

Wat denk jij?

Dalai~°

De heren kunstkenners

2011-07-05T21:47:09+02:00

AHA! Maar wat is kunst nu precies? Vertel me dat eens! Ik kom zelf uit het 'kunstonderwijs' en heb al veel te maken gehad met stomende discussie's over wat kunst nu werkelijk is. Diegene die met de arrogantste comentaar kwam, maakte ik met de grond gelijk. Dat probeerde ik tenminste. Ze bleven echter overeind.

Ik begon mij stilaan af te vragen, wat nu precies de bedoeling was. Wat ik nu precies zou moeten leren in dat 'kunstonderwijs'. Ging het om de technieken, de stijl, de verhoudingen, de compositie? Of ging het slechts om wat er in de smaak viel bij de leerkrachten? Als je het vak waarnemingstekenen kreeg, dan gaat het toch om verhoudingen? Het moet toch gewoon juist zijn? Waar gaan we naartoe als je gewoon afhangt van één enkele persoon en zijn smaak?

Ik vrees dat er geen officiële defenitie is voor kunst, niet? Misschien moet iedereen dat gewoon voor zichzelf uitmaken. Of is kunst gewoon hetgene dat het meest in de smaak valt?

Voor mij is kunst, of het nu over dans; toneel; schilderijen of wat dan ook is, een werk dat mij aanspreekt door een gevoel dat in het werk zelf leeft. Iets dat met gevoel gemaakt is. Ik kan ook dingen mooi vinden zonder dat er gevoel in zit, maar dat is voor mij dan geen kunst. Ik heb het dan echt enkel over mijn gevoel, ik ga echt niet voor een ander beslissen wat 'ie kunst moet vinden. ;) Mij moet het bang maken of ik moet mezelf erin herkennen. Eigenlijk moet het werk niet persé met gevoel gemaakt zijn. Het helpt wel, maar eigenlijk draait het meer om je eigen interpretatie. Ik ben wel heel gevoelig dus toevallig interpreteer ik dikwijls raak.

'Commerciële kunst', is dan (denk ik) wel de kunst die het grote publiek aanspreekt. Meestal boeit het mij niet. Misschien keer ik mezelf er onbewust vanaf omdat ik niet het grote publiek wil zijn. Wie zal het zeggen. Al durf ik wel eens een plaat van Britney Spears op te zetten, ik bedoel maar, het moet niet altijd zware kost zijn. :) maar echt goed vind ik ze niet (nothing personal Britney:) )

Goh, ik kan hier eigenlijk echt geen conclusie aanknopen. Nogal melig misschien. :)

Laat me weten wat jij ervan vindt! Ik ben benieuwd. ;)

Dalai~°

Dead man walking

2011-07-03T15:05:51+02:00

Ik heb overlaatst de film gekeken. Ik ben altijd tegen de doodstraf geweest, nu nog meer. Ik respecteer iedereen zijn mening over de doodstraf maar maak toch geen conlusie's zonder er over na te denken.

Voor mij blijft het moord, wie het ook is en wat hij of zij ook gedaan mag hebben. Als iemand beslist over jou leven of dat van een naaste, dat is verschrikkelijk en ik begrijp maar al te goed dat daar veel woede en verdriet aan te pas komt. Maar om dan over zijn leven te beslissen, je moet toch beter weten? Waarom zou je, je woede botvieren op iemand zijn leven? Op het leven van iemands zoon, dochter, broer, zus,...?

Ik vraag mij trouwens ook af of doodstraf echt een straf is. Velen vertrekken zonder enig greintje van spijt. Als je dood bent kan je toch geen wroeging meer krijgen? Ik geloof dat niemand slecht geboren is, dus als men diegene op de juiste manier aanpakt, komt er volgens mij vroeg of laat wroeging. Zeker als het over moord gaat. Er moet toch iets serieus in je gebeuren als je iemand vermoord? Eens je beseft wat je gedaan hebt ga je toch tenonder?

Ik wil moord niet goed praten, ik keur zo'n dingen zeker af. Doodstraf lijkt me gewoon niet de goede oplossing.

Wat denk jij?

Dalai~°

Religie, durf je?

2011-06-30T14:47:26+02:00

Ik ben eens benieuwd of je deze titel aandurft. Religie. Een deel van ons gaat bij het woord religie misschien meteen denken aan het reilen en zeilen van de katholieke kerk. Er is dan ook wel wat heisa rond geweest de laatste tijd.

Wat denken we nu eigenlijk over religie? Gaan we het nu echt als iets slecht zien? Ik ben ook niet gelovig maar, het is niet de religie op zich die een paar katholieke priesters aanzette tot kindermisbruik. Nee, dat waren die priesters zelf, die misbruik maakten van hun macht. Dus denk maar niet dat als de katholieke kerk verdwijnt dat ook al het leed rond kindermisbruik verdwijnt. Overal misbruiken mensen hun macht.

Religie op zich zie ik als iets dat hoop geeft. Een soort van levensdoel. Iedereen gelooft toch? Ik ook, ook al ben ik atheïst. Al heb ik meer neiging zelf te beslissen wat goed en slecht is en opnieuw te overwegen of ik wel de juiste beslissing heb gemaakt. Hier en daar vis ik wel eens een tip uit het boeddhisme, het chistendom, hare krishna, of andere. Maar ik zal nooit de volle 100 procent blindelings volgen. Een beetje kritisch blijven lijkt mij wel gezond. :)

Ik heb wel alle respect voor religieuze mensen, zeker diegene die het serieus nemen en zichzelf niet tegenspreken. Hypocriet gedrag stoot mij enorm tegen de borst. Iedereen zijn eigen keus. Wie weet bestaat er een god, misschien niet. Hebben we ooit bewijs in handen gekregen. Wel, als we allemaal ons best doen om een goed mens te worden, een proces dat waarschijnlijk de rest van ons leven zal duren, doen we weinig verkeerd, niet? :)

Ik hoor graag een ander zijn mening dus, laat je gaan zou ik zo zeggen :)

Dalai~°